Mock-up protetyczny w cyfrowym projektowaniu DSD
lek. dent Marek Adamiec

Decyzja o zmianie uśmiechu opierała się dawniej na zaufaniu do wyobraźni dentysty. Pacjent widział efekt pracy dopiero po oszlifowaniu zębów i zacementowaniu gotowej porcelany. Cyfrowe projektowanie uśmiechu (DSD) całkowicie eliminuje ten margines błędu. Protokół wdrożony w klinice zakłada fizyczne testowanie nowej anatomii przed jakimkolwiek naruszeniem ciągłości szkliwa. Narzędziem do tego służącym jest mock-up.

Skaner wewnątrzustny zamiast masy wyciskowej

Tradycyjne wyciski wprowadzają błąd materiałowy na samym starcie procedury. Lepkie masy odkształcają się. Diagnostyka opiera się obecnie na strumieniu świetlnym skanera wewnątrzustnego. Urządzenie to rejestruje mikroskopową topografię łuków zębowych w czasie rzeczywistym. Wygenerowany plik przestrzenny trafia do oprogramowania protetycznego. Tam zostaje zintegrowany z profesjonalną fotografią twarzy pacjenta. Lekarz analizuje relację przyszłych krawędzi siecznych względem warg. Docelowy kształt zębów powstaje na ekranie.

Fizyczna przymiarka z kompozytu
 
Wirtualny projekt to zbyt mało do podjęcia wiążącej decyzji o leczeniu. Cyfrowy model ulega przetworzeniu w drukarce 3D. Na jego podstawie technik tworzy silikonowy klucz. Lekarz wypełnia matrycę płynną żywicą i tłoczy ją bezpośrednio na zęby pacjenta. Materiał twardnieje w kilkadziesiąt sekund. Po zdjęciu klucza pacjent otrzymuje trójwymiarową symulację efektu końcowego. Tymczasowa nakładka odzwierciedla co do milimetra zaplanowane proporcje przyszłych licówek porcelanowych.

Decyzja przed szlifowaniem
 
Pacjent weryfikuje projekt przed lustrem. Ocenia fonetykę, podparcie tkanek miękkich oraz komfort zwarcia. Każda modyfikacja pozostaje w tym momencie w pełni możliwa. Lekarz może skrócić krawędzie sieczne lub zmienić kąt nachylenia koron bezpośrednio w ustach. Akceptacja wypracowanego kształtu stanowi rygorystyczną wytyczną dla laboratorium. Najważniejszy aspekt procedury DSD dotyczy bezpieczeństwa własnych tkanek. Jeśli pacjent odrzuci symulację, materiał tymczasowy zostaje po prostu zdjęty. Zęby pozostają całkowicie nienaruszone.